Ανησυχητική αύξηση εκτελέσεων το 2015 διαπιστώνει η Διεθνής Αμνηστία

Ανησυχητική αύξηση εκτελέσεων το 2015 διαπιστώνει η Διεθνής Αμνηστία
Δραματική αύξηση στις εκτελέσεις παγκοσμίως το 2015 διαπιστώνει η Διεθνής Αμνηστία, καθώς ο αριθμός των καταγεγραμμένων εκτελέσεων έφτασε στο ζενίθ των τελευταίων 25 χρόνων. Η αύξηση αποδίδεται στο Πακιστάν (που είχε επιστρέψει στην θανατική ποινή μετά από βάρβαρες τρομοκρατικές επιθέσεις), το Ιράν και τη Σαουδική Αραβία.

Η Κίνα θεωρείται επίσης «πρωταθλήτρια», αν και δεν δίνει στοιχεία, ενώ την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν οι ΗΠΑ.

Οι καταγεγραμμένες εκτελέσεις έφτασαν, εξαιρώντας την Κίνα, τουλάχιστον τις 1.634 -αριθμός περίπου διπλάσιος του προηγούμενου έτους και ο υψηλότερος από το 1989.

«Η αύξηση των εκτελέσεων τον περασμένο χρόνο είναι βαθύτατα ανησυχητική. Τα τελευταία 25 χρόνια δεν είχαν εκτελεστεί ποτέ τόσοι πολλοί άνθρωποι από κράτη σε όλο τον κόσμο. Το 2015 οι κυβερνήσεις συνέχισαν ακατάπαυστα να στερούν από τους ανθρώπους τη ζωή τους με την εσφαλμένη πεποίθηση ότι η θανατική ποινή μας καθιστά πιο ασφαλείς» αναφέρει στην ανακοίνωση που εξέδωσε η οργάνωση ο Σαλίλ Σέτι γενικός γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας.

Σύμφωνα με την έκθεση: Ο αριθμός των χωρών που διενεργούν εκτελέσεις αυξήθηκε από 22 το 2014, σε 25 το 2015. Τουλάχιστον έξι χώρες που δεν είχαν εκτελέσει κάποιον το 2014 το διέπραξαν το 2015, συμπεριλαμβανομένου του Τσαντ, όπου οι εκτελέσεις πραγματοποιήθηκαν για πρώτη φορά μέσα στην τελευταία δεκαετία. Υπήρξαν, επίσης, σημαντικά άλματα στον αριθμό των εκτελέσεων που έχουν καταγραφεί και σε άλλες χώρες, όπως η Αίγυπτος και η Σομαλία.

Πολλά κράτη, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, του Ιράν και της Σαουδικής Αραβίας, συνέχισαν να καταδικάζουν ανθρώπους σε θανατική ποινή για εγκλήματα (όπως, η διακίνηση ναρκωτικών, η διαφθορά, η «μοιχεία» και η «βλασφημία) που δεν πληρούν τα διεθνή νομικά πρότυπα των «πιο σοβαρών εγκλημάτων» για τα οποία, ούτως ή αλλιώς η χρήση της θανατικής ποινής πρέπει να περιοριστεί βάσει του διεθνούς δικαίου.

Η Διεθνής Αμνηστία σημείωσε στην έκθεσή της ότι αντιτίθεται στη θανατική ποινή σε όλες τις περιπτώσεις χωρίς εξαίρεση, ανεξάρτητα από τη φύση ή τις συνθήκες του εγκλήματος, την ενοχή, την αθωότητα ή άλλα χαρακτηριστικά του ατόμου ή τη μέθοδο που χρησιμοποιείται από το κράτος για τη διεξαγωγή της εκτέλεσης.